Κυριακή, Φεβρουαρίου 11, 2007

ΔΙΑΦΟΡΑ

Δέν θέλω να γράψω κάτι συγκεκριμένο σήμερα, απλά μικρά διάφορα πράγματα η σκέψεις, χωρίς υποχρεωτική συνέχεια μεταξύ τους. Η ψυχολογία μου είναι σκατά (όπως θα έλεγε και η κωλόγρια) και αυτό οφείλεται σε διάφορα και πολλά άσχημα που έγιναν τον τελευταίο καιρό.

Το σημαντικότερο όλων ήτανε φυσικά κάποιο πρόβλημα υγείας του πατέρα μου και η απίστευτα ανεύθυνη αντίδραση ενός γιατρού που με το καλημέρα και με μόνο στοιχείο τις αιματολογικές εξετάσεις συνέστησε εγχείρηση , κάτι που υποδηλώνει καρκινική αλλοίωση και θα πρέπει να αφαιρεθεί το συντομότερο. Και εγώ αναρωτιέμαι, εάν δεν είχα τελειώσει ιατρική για να ξέρω 2-3 πράγματα και να σκεφτώ λογικά με τα ελάχιστα που ξέρω (σε σχέση με τον γιατρό αυτό) και ν α μην μου κολλάει η όλη φάση, τι θα γινότανε?

Γιατί με την επιμονή την δικιά μου, κατάφερα να πείσω τον πατέρα μου να ξανακάνουμε τις εξετάσεις ( οι οποίες έιχαν πάλι το ίδιο αποτέλεσμα) και να πάμε σε άλλον γιατρό για δεύτερη γνώμη και να ακούσει απο την απλή εξέταση ότι δεν πιστεύει να υπάρχει καρκινική μετάλλαξη αλλά θα πρέπει να γίνει βιοψία για κάθε ενδεχόμενο και όταν βγήκαν τα αποτελέσματα της βιοψίας να είναι αρνητικά και να είμαστε όλοι τώρα μέσα στην τρελή χαρά.

Απίστευτη όμως δοκιμασία που μας έβαλε να περάσουμε κάποιος ανεύθυνος γιατρός, που μπορεί να μην έχει τις γνώσεις ή να ήθελε να πάρει τα φράγκα απο την επέμβαση. Εάν πάω και του κάνω το ιατρείο καλοκαιρινό και τον στείλω να αναπαυθεί κανά δίμηνο στο ΚΑΤ, θα με αθωώσουνε στο δικαστήριο? Δεν νομίζω, αλλά η δοκιμασία που μας έβαλε να ζήσουμε δεν ξεπληρώνεται με τίποτα, εύχομαι να μην συμβεί σε κανέναν κάτι τέτοιο.

Το μόνο που μπορώ να πώ, τέλος καλό (όχι όμως και όλα καλά). Και φυσικά όταν συμβεί κάποιο άσχημο είναι απίστευτο πόσες μαλακίες έρχονται η μία πίσω απο την άλλη. Άλλες σημαντικές και άλλες όχι αλλά όλες μαζί σε φορτώνουν τόσο πολύ που φτάνεις σε σημείο να θέλεις να πάρεις φόρα και να μην αφήσεις τίποτα όρθιο στο περασμά σου.

Και τί δεν άκουσα και τι δεν έζησα τις τελευταίες αυτές μέρες. Ακόμα και τώρα που τα σκέφτομαι λέω ότι δεν μπορεί να άκουσα και να είδα τόσες αρχιδιές (κάτι ανάλογο με τις πορτοκαλιές μανταρινιές κτλ) μαζί. Και η πλάκα είναι ότι αυτά έρχονταν απο άτομα που γνώριζαν την κατάσταση με τον πατέρα μου, όχι απο κάποιους ξένους. Άτομα που και καλά σε αγαπάνε (το άλλο με τον τοτό σας το είπα?), κόβουνε φλέβες για σένα, σε σέβονται, σε υπολογίζουν και όλα τα σχετικά.

Και αν με μισούσαν τι θα κάνανε? Πάντα έχω κάτι τέτοιες απορίες απλές αλλά ποτέ δεν μου απάντησε κανείς. Γκρίνια?? Ίσως, παραξενιά? μπορεί, λόγω ηλικίας? παίζει και αυτό. Αλλά όσο θυμάμαι τον εαυτό μου εναντιωνόμουνα πάντα σε τέτοιες κωλοκαταστάσεις και φυσικά πάντα το πλήρωνα, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Δεν συνάντησα ακόμα ούτε ένα (δεν είναι σχήμα λόγου) άτομο που να μπορεί να δεχτεί την πραγματική αλήθεια όταν έχει σχέση με εκείνον. ¨ολοι δέχονται την αλήθεια για κάποιον άλλον αλλά ποτέ για την πάρτη τους.

Και φυσικά ποιός άλλος θα φταίει? Ο βασιλάκης, ο βασιλάκης γιατί το είπε, ή γιατί το είπε σήμερα και όχι αύριο, ή γιατί το είπε με αυτό τον τρόπο και όχι με τον άλλο τρόπο, ή γιατί το είπε σε αυτό το μέρος και όχι στο άλλο, αλλά φαίνεται σε όλους ενδιαφέρει το περιτύλιγμα και όχι το περιεχόμενο. Έτσι για όλα φταίει ο βασίλης, που είναι γεροπαράξενος, που δεν έχει διπλωματία και όλα τα σχετικά συναφή που ταιριάζουν για συνέχεια.

Έχω υιοθετήσει και ρητό για αυτό το κόλπο, χρόνια πριν: κλάνει ο γάϊδαρος στα σκόπια, φταίει ο βασίλης. Ίσως και να φταίω που δεν κρατάω στο στόμα μου κλειστό αλλά δεν μπορώ, όταν θα δώ την αρχιδιά θα την πώ. Δεν μπορεί κάποιος να με βάζει σε "πειραματικό στάδιο" για να δεί εάν είμαι "καλό παιδι" και να περιμένει να δεί αυτό για να συμπεριφερθεί ανάλογα. Περνάνε μήνες και όταν βγώ εκτός εαυτού να μου λέει ότι κατάλαβε απο τον πρώτο μήνα ότι είμαι γαμάτο παιδί αλλά ξέχασε να με βγάλει απο το πειραματικό στάδιο. Και αντιδρά όταν εγώ επαναστατώ, δεν γίνονται αυτά ρε παιδιά. Σοβαρευτείτε λιγάκι.

Αν ξεκινούσε ο καθένας να κοιτάει πρώτα να είναι αυτός εντάξει και μετά να μετρήσει και να κρίνει τον διπλανό, τότε θα είχαμε έναν καλύτερο κόσμο. Αλλά όχι, όλοι θέλουμε να κρίνουμε τους διπλανούς, εμείς ξέρουμε για να κρίνουμε, είμαστε άτομα, έχουμε πιάσει τον παπά απο τ'αρχίδια και τον κρατάμε καλά να μην μας φύγει. Κάπου εκεί εαν βρεθεί κάποιος γεροπαράξενος βασίλης και μας πετάξει την αλήθει κατάμουτρα τότε η θα φταίει ο βασίλης που μας ξυπνησε απο το λύθαργο και αν δεν πετύχει αυτό πιάνουμε την πλέον γνωστή καραμέλα που την έχουν πιπιλίσει εκατομμύρια και εκατομμύρια στόματα "εγώ έτσι είμαι και δεν μπορώ να αλλάξω, θα προσπαθήσω αλλά δεν ξέρω εάν θα το καταφέρω"

Τι να καταφέρεις μωρή μπουρούχα? Να είσαι άνθρωπος? Να μπορέσεις να φερθείς φυσιολογικά σε κάποιον που είναι σε όλα του εντάξει απέναντί σου? Αν δεν μπορείς, μπές σε γυάλα και κάτσε να σε βλέπουν, αλλά όμως δεν ξέχασες να ζητήσεις πριν δεις αν μπορείς να προσφέρεις. Και όταν στα λέει ένας γεροπαράξενος τότε φταίει αυτός, όχι εσύ που ζείς στην κοσμάρα σου και νομίζεις ότι όλα περιστρέφονται γύρω απο σένα. Ξέρω ότι κουράζω γιατί γράφω τα ίδια και τα ίδια, αλλά τα παραδείγματα άπειρα και πάντα με ενοχλούν και πάντα λέω την γνώμη μου και πάντα φταίω, δεν κάνετε πίσω εσείς δεν κάνω και εγώ.

Όσο θα ζώ τις ίδιες και τις ίδιες καταστάσεις θα λέω τα ίδια και τα ίδια μέχρι τη στιγμή που θα κοιτάξω τα θυμαράκια ανάποδα.

Τεςπα, όλο αυτό τα παραλήρημα είναι ένα ποτ πουρί απο διάφορες καταστάσεις και όχι απο μία μόνο. Δεν θέλω να τις γράψω αναλυτικά γιατί θα πρέπει να γράφω μέρες και αύριο έχω δουλίτσα να κάνω. Αναλυτικές περιγραφές στο βιβλίο με τα απομνημονεύματα μου. Εάν γράψω κάτι τέτοιο δεν μπορείτε να φανταστείτε το τι γέλιο έχει να πέσει. Μερικοί που με ξέρουν χρόνια μπορούν να αφήσουν τη γνώμη τους στα σχόλια για το τι θα γίνει εάν όντως γράψω κάποτε το βιβλίο αυτό.

Μέχρι τότε θα γκρινιάζω και θα φταίω για όλα

12 Comments:

At 3:10 μ.μ., Blogger MåvяiÐåliå said...

"...όχι απο κάποιους ξένους. Άτομα που και καλά σε αγαπάνε (το άλλο με τον τοτό σας το είπα?)"

Αυτή την αγάπη πια! Ας μάθουν να την κάνουν κάτι.
Αλλιώς δε μας χρειάζεται.

 
At 10:04 μ.μ., Blogger The Architect said...

ARXIGE....AUTO TO VIVLIO POU MALLON 8A EINAI ME POLLOUS TOMOUS
STO LEW XRONIA TWRA NA TO GRAPSEIS...DEN 8ELW NA GELASW ME TO VIVLIO GIATI ISWS EXEI KAI GIA TIN GOUNA MOU RAMATA.ALLA DE GAMEI GRAPSTO MPAS KAI KAPOIA ATOMA TO VOULOSOUN EKSAFANISTOUN APO PROSOPOU GHS NA ISIXASOUME KAI EMEIS KAI ESU!!!!!!


PS.PERASTIKA STIN FATHER

 
At 10:05 μ.μ., Blogger The Architect said...

KOITA LA8OS!!!!!!!!!!
STON ENNOOUSA.....OXI STIN

 
At 10:37 π.μ., Blogger roupis said...

mavridalia -> πολυ αγάπη δίνει ο κόσμος απλόχερα, τόση πολύ που μας μπλοκάρει και δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε

the architect -> thanks για το υστερόγραφο, όσο για το βιβλίο θάσαι στους συγγραφείς και όχι στο θέμα

 
At 4:44 μ.μ., Blogger Η μικρή Ολλανδέζα said...

Περαστικα στον μπαμπάκα σου, όλα να πάνε κατ'ευχήν.
Τα υπόλοιπα δεν τα σχολιάζω, τα αφήνω στους αρμόδιους.

 
At 4:44 μ.μ., Anonymous paperflowers said...

Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι να ευχηθώ ό,τι καλύτερο στον πατέρα σου.
Μετά να σου πω ότι έχεις δίκιο γιατί είναι κρίμα στις δύσκολες στιγμές σου να λούζεσαι τα ψυχολογικά ή άλλα των γύρω σου.
Όλη αυτή την ώρα που διαβάζω και σου γράφω όμως, σκέφτομαι ένα πράγμα...
Εσύ φταις για όλα.
Είναι κ αυτός ένας τρόπος να γίνεσαι το κέντρο του κόσμου, ξέρεις...
Και όλες αυτές οι σουρρεαλιστικές, περίεργες, ασυνήθιστες, παράδοξες καταστάσεις, δεν μπορούν να σου συμβαίνουν κατ'εξακολούθηση αν δεν το θέλεις κ εσύ ο ίδιος...
Ή ίσως όλ'αυτά που έγραψα να είναι δικές μου προβολές... δεν ξέρω..
Υπομονή κ επιμονή, σε όλους μας!

 
At 8:56 μ.μ., Blogger roupis said...

μικρη ολλανδεζα -> thanks για τις ευχες, που εισαι χαμενη? Ετσι ειναι οποιος ζει στην πουδρα

paperflowers -> Νασαι καλα, όσο γοα το κεντρο του κοσμου (αν θελεις φυσικα) πιστεψε με, ουτε το θελω ουτε μου αρεσει να ειμαι

 
At 10:34 π.μ., Blogger kwlogria said...

Πες τα χρυσόστομε!!! Και μη στενοχωριέσαι για τα υπόλοιπα... διανύουμε δύσκολους καιρούς για όσους το παίρνουν χαμπάρι... Τι να γίνει Ρουπάκο... δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες...Την καλημέρα μου κι όλα καλά:)

 
At 9:10 μ.μ., Anonymous portokali00 said...

Περαστικά πρώτα απ'όλα.Οσο για τα άλλα που είπες καλύτερα να μην ακφραστώ γιατί μάλλον θα με κατατάξουν κι εμένα στην συνομοταξία των γεροπαράξενων στην οποία περήφανα ανοίκεις κι εσύ!!!!!!!!
Οχι οτι έχω κανένα πρόβλημα αλλά έτσι να μη λένε οτι γράφει κάτι ένας μουρλός κι αμέσως οι υπόλοιποι(θεόμουρλοι) τρέχουν να συμφωνήσουν!!!

 
At 9:29 μ.μ., Blogger Fibi said...

Περαστικά δεν θα σου πω για τον πατέρα σου, γιατί έχει εσένα για γιατρό και θα γίνει οκ σύντομα :)

Στο υπόλοιπο κείμενο...
ετσι έτσι βγάλτα απο μέσα σου, κάνει πολύ καλό!!!

 
At 12:50 μ.μ., Anonymous argyrenia said...

Όλα καλά;
Καλύτερα;

Είναι ίσως αστρολογικό το θέμα.
Να μιλήσουμε.
Σουν.

 
At 8:52 μ.μ., Blogger Natalia said...

Περαστικά να είναι.....και γρήγορα να το αφήσετε πίσω...

Δυστυχώς, υπάρχουν και τέτοιοι, υπάρχουν και χειρότεροι...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home