Τελικα ειναι πραγματικα ........ ΥΓΕΙΑ?????

Καποια χρονια πριν, κυκλοφορουσε η φραση "η μαλακια ειναι υγεια". Δεν αναφεροταν φυσικα αποκλειστικα και μονο στην χειρωνακτικη αλλα στην γενικοτερη και μεσα εκει καπου υπηρχε και η συμπεριφορα.

Τον τελευταιο καιρο μετα απο πολλα γεγονοτα που ακουσα και εζησα και εγω ο ιδιος, η φραση αυτη γυρναει συνεχως στο μυαλο μου. Ειναι τελικα υγεια και για το λογο αυτο ειναι στην πρωτη γραμμη παντου και παντα? Ειλικρινα, εγω δεν μπορω να απαντησω σε αυτο το ερωτημα.

Παντως συμβαινουν απιστευτα πραγματα αναμεσα στους ανθρωπους. Συμπεριφορες που σε φτανουν σε σημειο να απορεις για οτι προσπαθησαν να σου μαθουν οι ερμοι γονεις σου. Αναρωτιεσαι γιατι δεν σου μαθανε τα αλλα μπας και καταφερεις να εισαι εστω και απο σποντα μερος του γαμημενου αυτου κοσμου. Καταλαβαινεις πλεον γιατι εισαι κυριως μονος αλλα ακομα και να εισαι με κοσμο νιωθεις μοναξια.

Ολα αυτα για το γεγονος που θα αναλυσω παρακατω. Που για μενα και αλλους που εχουν ασχοληθει, βγαζει ενα και μονο συμπερασμα. Ολα ειναι ΠΑΠΑΡΙΕΣ, δεν υπαρχει τιποτα να πιστεψεις στον κοσμο αυτο και φυσικα η λεξη ελπιδα πλεον παραμενει μονο σαν λεξη στο εκαστοτε λεξικο χωρις να εχει ουσιαστικη και πραγματικη αξια.

Υπαρχει λοιπον (μαλλον υπηρχε) ενα ζευγαρι, το οποιο μετρουσε περι τους 30 μηνες ζωης. Μεσα σε αυτο διαστημα γνωριστηκαν, δεθηκαν, κανανε θυσιες και οι δυο τους για να ειναι μαζι, επενδυσανε ( ο καθενας απο την πλευρα του) πανω στον αλλο και στην ιδια την σχεση.
Παρολα αυτα υπηρχαν συνεχεια προβληματα που προσπαθουσαν να λυσουν αλλα καποια ηταν εκει μονιμως και εμφανιζονταν πολυ αλλα πολυ τακτικα. Παρολα αυτα τα παιδια το παλευανε, αναπτυχθηκε αμοιβαιο αισθημα (οπως δηλωναν και οι δυο) και αποφασισανε να περασουνε και απο ενα δακτυλιδι και να προχωρησουν μαζι.

Ολα καλα μεχρι εδω, αλλα εκεινα τα προβληματα της αρχης δεν μπορεσανε να τα βαλουνε στην ακρη με τον ενα η τον αλλο τροπο. Η αληθεια ειναι οτι η κοπελα προσπαθουσε να κανει οτι νομιζε σωστο (και καλα εκανε) για να επιλυσει. Ομως το αγορι ελεγε και αυτος διαφορες λυσεις που ποτε δεν προσπαθησανε, ουτε καν δοκιμασανε γιατι παντα η κοπελα νομιζε οτι αυτη θα βρει τη λυση με το δικο της σκεπτικο και μυαλο. Ετσι με τα πολλα και διαφορα, το προβλημα της επικοινωνιας και της εμπιστοσυνης (αυτα ηταν τα προβληματα απο την αρχη, χωρις υποβαθρο ομως, ειναι αυτο που λεμε σε γνωριζω και πρεπει εσυ να αποδειξεις οτι δεν εισαι ελεφαντας, πριν καλα σε μαθω ποιος και τι εισαι) παρεμεναν και σαν σαρακι ετρωγαν την σχεση. Ενταξει αυτα ολα μπορουν να συμβουν, αλλα απο ενα σημειο και μετα να υπαρχει ανθρωπια, μην τα ισοπεδωνουμε ολα.

Ετσι λοιπον φτανουν σε μια μεγαλη (μια ακομα) κριση και γινεται ο τσακωμος. Την επομενη μερα το αγορι (ααα ξεχασα να αναφερω οτι η ηλικια του ζευγαριου γυρω στα 35 η κοπελα και σαρανταρης ο ανδρας) πηγαινει στην μητερα της να μιλησει, γιατι αυτη του ειχε πει οτι αν υπαρχει το οποιο προβλημα να μιλησει μαζι της, διοτι η μητερα γνωριζει οτι η κορη της εχει καποια ας πουμε ιδιορυθμη συμπεριφορα (μιλαει αποτομα, κατσουφιαζει στο ασχετο, δυσκολα εκφραζει συναισθηματα και αλλα τετοια που μπερδευουν τον διπλανο και τον συνομιλητη της)

Ετσι παει να της μιλησει για να παρει βοηθεια και οχι να χωρισει. Λεει πολλα και διαφορα με το σκοπο να καταλαβει γιατι η κοπελα εχει αυτην την συμπεριφορα. Τελειωνει η συζητηση και η μητερα λεεει οτι θα μιλησει με την κορη και θα τον παρουνε τηλ.

Περνανε τελικα 4-5 μερες και μετα ζηταει η κοπελα να συναντηθουνε και εκει αρχιζει και τον στολιζει. Εισαι ετσι εισαι αλλιως, δεν μου αρεσει αυτο δεν μου αρεσει το αλλο κτλ κτλ (τα περισσοτερα δεν τα ειχε αναφερει ποτε). Στο τελος του ζηταει να χωρισουνε. Ρωταει το παληκαρι αν ειναι τελικη απαντηση η αν μπορει να της μιλησει να την μεταπεισει αλλα αυτη τιποτα, οσο και αν προσπαθησε το αγορι. Οκ της λεει, τοτε να κανονισουμε τι και πως με διαφορα πραγματα και δαχτυλιδια και να τελειωνει αφου εισαι αδιαλλακτη και να το ληξουμε ηρεμα και ωραια.

Δεν συμφωνει η κοπελα και λεει θα συναντηθουμε και αλλες φορες και θα τα πουμε αυτα. Της απαντα το αγορι οτι δεν μπορει να το κανει αυτο γιατι θα πρεπει να κανει υπερανθρωπη προσπαθεια να την ξεχασει και δεν μπορει να μπει σε τετοιο παιχνιδι. Τοτε κανονιζουνε τι και πως, ζηταει πισω κατι η κοπελα, κατι το αγορι και ολα οκ.

Πριν φυγει ομως η κοπελα του λεει το ωραιο.......
"Να ξερεις οτι σε αγαπαω πολυ, και αυτο το κανω για το καλο μας, να ηρεμησουμε και αν η αγαπη μας ειναι τοσο δυνατη τοτε δεν προκειται να σβησει ποτε και μετα απο λιγους μηνες θα ειμαστε παλι μαζι, θα παντρευτουμε θα κανουμε παιδια και θα ζησοσυμε ευτυχισμενοι. Το λενε και τα αστρα οτι το καλοκαιρι θα αναβιωσει μια μεγαλη παλια αγαπη οποτε αν η αγαπη μας ειναι τοση οση λεμε θα μας ξαναενωσει"

Ο αλλος φυσικα μενει παγωτο, δεν μπορει να επεξεργαστει ολα αυτα που εχει ακουσει και φυσικα μενει αναυδος. Και η κοπελα φευγωντας του λεει και το θεϊκο: "τα λεμε λοιπον".

Οποτε με ολο αυτο, του καρφωσε την ιδεα στο μυαλο οτι θαναι παλι μαζι. Προσπαθει τις επομενες μερες να επικοινωνησει για τα πραγματα οπως ειχε συμφωνει αλλα η κυρια αφαντη. Το "κυρια" εχει βαση, διοτι η συγκεκριμενη κοπελα ελεγε και ξαναλεγε οτι ειναι κυρια οτι εχει επιπεδο σαν ανθρωπος, οτι το επιπεδο της φαινεται ακομα και στα πιο δυσκολα οπως και στην καθημερινοτητας κτλ κτλ.

Μετα παο 2-3 μερες που δεν απαντουσε η κοπελα, και λογω της επιμονης του αγοριου, του τηλεφωνει ο πεθερος και του λεει να γινουν αλλα για τα πραγματα και οχι οτι εχουν συμφωνησει το ζευγαρι μεταξυ τους. Προσπαθει να μιλησει να καταλαβει το αγορι αλλα βλεπει οτι ισως παρεκτραπει η κατασταση και το αφηνει.

Μενει μακρια 2-3 εβδομαδες, σκεφτεται και αυτος τα λαθη που εχει κανει, αποφασιζει να βελτιωσει πολλα πραγματα για να μεινουν μαζι και να ζησουν το ονειρο. Στελνει και 1 σμσ με την συγνωμη του κι υποσχεται απο την πλευρα του καλυτερες μερες. Αλλα η κοπελα αφαντη, στελενει ξαναστελνει σμσ τιποτα, κανει κλησεις η του το κλεινουν η δεν απαντανε. Χανει τον κοσμο του το παληκαρι........, λεει οτι μαλλον θα θελει περισοτερο χρονο η κοπελα, αλλα και αυτος ηθελε να της μιλησει μονο. Να της πει για τα πραγματα που εχει σκεφτει να καλυτερεψει.

Ανησυχος πλεον και τρελλαμενος αποφασιζει να μιλησει με τον κουμπαρο της κοπελας (οχι τον δικο τους αλλα καποια αλλη κουμπαρια που τους γνωριζε). Εκει πλεον ακουει τα απιθανα, οτι η κοπελα τους ειπε για τον χωρισμο, δεν θελει με κανενα τροπο να τον ξαναδει, η αποφαση της ειναι οριστικη και αμετακλητη αλλα παρολα αυτα ειναι χαλια και στα πατωματα.

Το αγορι, δεν ξερει τι να σκεφτει. Γιατι γινονται ολα αυτα. Που πηγαν ολα αυτα που του ειχε πει? Και αν για καποιο λογο αλλαξε γνωμη γιατι δεν του μιλαει για τα νεα δεδομενα και τον ταλαιπωρει με αυτο τον τροπο?

Περιτο να αναφερω οτι εκανε τρελο αγωνα να μην πεσει στα χαπια. Στελνει ξαναστελνει σμσ και μετα απο μερες του απανταει να μην ξαναστειλει γιατι χωρισανε και ειναι οριστικο. Οτι υπηρχε για αυτην εχει τελειωσει!!!!!! (τα λογια του κουμπαρου οτι υποφερει ειναι τεκμιριωμενα και αληθινα). Οποτε το αγορι ξαναρωταει γιατι τοτε του ελεγε ολα αυτα και επαιξε με το μυαλο του και τι στην ευχη ειναι αληθινο και τι να περιμενει. Απαντηση δεν ηρθε ποτε...............

Αν θελεις να χωρισεις με καποιον, ειναι δικαιωμα σου. Ακομα και να μην ειναι σωστοι οι λογοι σου, κανεις δεν θα σε αναγκασει να μεινεις με καποιον αν δεν το θελεις ο ιδιος. Αλλα υπαρχει και η ανθρωπια, δεν υπαρχει λογος να στειλεις τον αλλο στο ψυχιατρειο. Και κυριως για λογους κακης επικοινωνιας, δεν υπηρξαν κερατα (οσο γνωριχει ο καθενας φυσικα), εξαρτησεις απο τζογο αλκοολ η οτι αλλο αλλα μονο κακη επικοινωνια και πολλα νευρα στους τσακωμους εκατερωθεν.

Αν δηλωνεις κυρια τοτε καντο οπως πρεπει, γιατι να παρεις καποιον στο λαιμο σου και να του καταστρεψεις την ζωη? Σκεφτηκες ποτε οτι ισως αυτος ο ανθρωπος να σε αγαπησε σε βαθμο ποθ δεν μπορεις ουτε να φανταστεις? Γιατι συμπεριφερομαστε με τετοιο τροπο? Και τον στειλουμε τον αλλο στο δαφνη η τον ριξουμε στα χαπια θα εχουμε καποιο οφελος?

Δεν λεει κανεις οτι δεν μπορει ο αλλος να αλλαξει την γνωμη του, σωστο αλλα αν εχεις δωσει αλλη εικονα στον-ην πρωην σου και ειναι φρεσκο ακομα το θεμα, σαστου στο υψος σου και ενημερωσετον.

Το θεωρω τουλαχιστον προστυχο και ανηθικο να κανεις ενα τετοιο παιχνιδι μυαλου στον αλλο και να μην τον αφηνεις να ξεκολησει. Και αν για παραδειγμα το αγορι δεν εμφανιζοταν και περιμενε να περασουν 4-5 μηνες οπως του ειχε πει και να ζει με την ελπιδα τι θα γινοτανε μετα? Πολυ προστυχο αυτο να το κανεις, τετοιο αισχρο παιχνιδι μυαλου ........... απλα για μενα δεν μπορεις πλεον να λεγεσαι ανθρωπος αν εχεις κανει κατι τετοιο. Και οσα λαθη και να εχει κανει ο αλλος (που εδω εχουν κανει και οι 2 παρα πολλα) σου ζηταει συγνωμη και υποσχεται........ μην τον ξευτιλιζεις με τετοιο τροπο. Ειναι ανηθικο - προστυχο - αισχρο - χυδαιο. Και αν φτασουμε σε σημειο να πουμε, ενταξει μωρε αυτα γινονται λογω του χωρισμου, τοτε εχουμε χασει σαν κοινωνια παρα πολλα. Δεν μπορω να δεχτω τετοια αποψη, οτι αυτα γινονται.

Ειμαι της αποψης οτι θα πρεπει να σε καθε στιγμη της ζωης μας να προσπαθουμε να βελτιωνομαστε και ετσι να εχουμε την ελπιδα οτι θα ακολουθησουν και αλλοι το παραδειγμα μας. Αν μεινουμε στο οτι αυτα γινονται δεν βαριεσαι......... τοτε ειμαστε αξιοι της μοιρας μας.

Κυριως ατομα που διακυρητουν οτι εχουν επιπεδο και δεν ειναι β (βητα), δεν μπορουν να συμπεριφερονται με τετοιο τροπο και να κρυβονται πισω απο τον πατερα τους η την ανωνυμια των σμσ. Πρεπει να εχεις το θαρρος και την σοβαροτητα να τελειωσεις μια κατασταση με κυρος και αξιοπρεπεια. Αλλιως μην περιμενεις μονο και μονο επειδη το λες οτι εχεις και επιπεδο.

Μηπως ολοι μας πρεπει να σκεφτουμε και να αναθεωρησουμε πλεον πολλα πραγματα στον εαυτο μας και στην κοινωνια μας γενικοτερα?

Ακομα τα δυσκολα.....

Ακομα ..... παντα και για πολυ καιρο ακομα στα δυσκολα। Ολη η κοινωνια ειναι πλεον σε απογοητευση। Πολλα εχουν γινει και επονται ακομα και αλλα, αρκετος κοσμος πλεον δεν εχει την ικανοτητα της πληροτητας του καθημερινου μεσημεριανου। Αλλα αυτα ειναι για ολους μας και θα τα ζησουμε θελουμε δεν θελουμε।
Αυτο ομως που ειναι εντυπωσιακο πλεον ειναι η μεγαλη αλλαγη στην νοοτροπια του κοσμου, αυτο κυριως φοβηζει περισσοτερο απο ολα। Το βλεπεις το αισθανεσαι στο καθε σου βημα στην καθημερινοτητα।
Ανθρωποι σκυθρωποι, προβληματισμενοι, απεγνωσμενοι, φοβησμενοι και κυριως εκνευρισμενοι। Ετοιμοι ανα πασα στιγμη να μπλεξουν σε καυγα, ισως για εκτονοση δεν ξερω αλλα το κλιμα στην κοινωνια εχει αλλαξει παρα πολυ।
Με το παραμικρο ο καθενας θελει να δειξει οτι εχει αδικηθει ακομα και στο περπατημα του και δεν θα ανεχτει αλλη καταπιεση και βγαζει ενα απιστευτο θυμο στον συνανθρωπο του।
Ασχημα σημαδια αυτα........, βλεπεις ατομα να εχει αλλαξει τελειως ο χαρακτηρα τους, λες και αυτο ειναι κατι που το προσδιοριζει μονο το κοινωνικοοικονομικο status, συμβαινουν απιστευτα πραγματα.
Απο την αρχη του ετους ακουμε μονο για απιστευτους τσακωμους αναμεσα σε φιλους, ζευγαρια, συνεργατες, συγγενεις......., για απολυσεις για χωρισμους (με η χωρις παιδια, οι δευτεροι φυσικα βρισκονται σε τραγικη κατασταση, δεν το συζητω).........., σπανια να ακουσεις οτι εχει συμβει κατι καλο.
Δηλ επρεπε να γινει ολο αυτο το πανηγυρι για να βγαλει ο καθενας μας τον πραγματικο μας εαυτο και χαρακτηρα?

Οσο ειχαμε δηλ 100-200-500 ευρω περισσοτερα ειχαμε και καλυτερο χαρακτηρα, ενω τωρα φταιει η κυβερνηση, η τροικα, οι γερμανοι η οποιος αλλος για το σκατοχαρακτηρα που βγαζουμε?

Δεν μπορω να τα καταλαβω ολα αυτα. Μηπως τελικα επρεπε να τα παθουμε ολα αυτα γιατι ειχαμε ξεφυγει εντελως σαν εθνος και σαν κοινωνια? Να σταματησουμε επιτελους να βλεπουμε την βιτρινα και να ειμαστε αυτο που δηλωνουμε? Να σταματησει να νομιζει ο καθενας μας οτι η γη γυριζει μονο για μας?

Φυσικα υπαρχει και ο αντιλογος οτι ηταν προσχεδιασμενα, οτι μας πουλησαν και ολα τα σχετικα. Σωστα και αυτα, αλλα εγω αναφερομαι στις συνεπειες και οχι στον γιατι γινανε.
Τελικα αν καταστραφει αυτο το εθνος θα ειναι απο την κακη παστα ανθρωπου που ειμαστε και οχι επειδη ξαφνικα γιναμε φτωχοτεροι. Το ξεραμε και παλαιοτερα οτι ο καθενας κοιταει να φυλαξει τον κωλο του, αλλα τωρα το βλεπουμε ως πρωταρρχικο σημειο και απο ατομα που δεν πιστευαμε ποτε οτι το σκεφτονατι καν.

Και ποσα ακομα εχουμε να δουμε, δεν ειναι τυχαιο οτι η ιστορια μαε δειχνει οτι μετα απο μια μεγαλη αλλαγη στην κοινωνια μας ακολουθει και ενας εμφυλιος. Παντα τρωγομασταν μεταξυ μας, εξου αλλωστε και να μας ενδιαφερει στις καλες εποχες τι εχει ο διπλανος και επρεπε να αποκτησουμε καλυτερο η αν δεν μπορουσαμε τοτε προσπαθουσαμε να καταστρεψουμε το δικο του.

Φοβερα πραγματα με απιστευτο αντικτυπο που αρχησε να φαινεται.

Δεν ξερω που θα μας οδηγησει ολο αυτο, ποσο χαμηλα σε αξιες και ιδανικα θα φτασουμε αλλα το σιγουρο ειναι οτι θαναι πολυ πολυ χαμηλα.

ΚΡΙΜΑ

ΛΑΜΠΙΝΟΥ - ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Λοιπον παιδακια (μικρα και μεγαλα), σημερα θα σας δειξω την παραλια της Λαμπινου. Φανταστικο μερος, μικρη παραλια αλλα εκει μεσα στο πουθενα βρεθηκε ενας ντοπιος και την γεμισε με ξαπλωστρες και ομπρελες.

Ετσι για να μην λετε οτι μονο εγω ειμαι ο βλαμενος σε αυτο τον πλανητη. Τα νερα υπεροχα, με σπηλιες στα πλαινα και απο οτι εμαθα απο κατι ντοπιες πιτσιρικες (εχει το γουστο του τελικα να παιζεις ρακετες) καποτε εκει βρισκονταν οι μοναχους-μοναχους. Το γιατι εξαφανιστηκαν δεν προλαβα να το μαθω γιατι μας εψησε και ο ηλίος. Καλες οι ρακετες αλλα τα εγκαυματα δεν τα αντεχω, οσο μικροσκοπικα και αν ειναι τα μπικινι.

Φωτο λοιπον, για σας, απο την λαμπινου (παραλια στην πλευρα του Αιγαιου)

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΑΠΟ ΒΟΛΟ

Λοιπον να σας πω μια καλησπερα απο το βολο. Ειμαι στην πολη εδω και 50 μερες σχεδον, και θα κατσω αλλο τοσο και μετα........... και μετα τα τρελλα γουστα. Παμε αλλονησο, ολα τα λεφτα. Εκει εχει να πεσει το γελιο της μαιμους, να μη νπω και του πιθηκου μαζι.

Για οσους δεν καταλαβανε περι τινος προκειται, εφυγα απο την Αθηνα, την τρελη και αλοπαρμενη για να κανω το αγροτικο μου. 3μηνη εκπαιδευση (αυτο εδω θελει πολυ μα πολυ συζητηση, αλλα αφου ολοι το λενε ετσι ...........ας ειναι) στο νοσοκομειο του Βολου και μετα, μαζευω το laptop, την σιδερωστρα μου και την LCD tv μου και παμε στο νησι. Αλλα πραγματα δεν χωραει το οχημα να παρω γιατι ηδη το εχω φουλαρει με καλαμια ψαρεματος, ολα τα απαραιτητα για το υποβρυχιο ψαρεμα οποτε φρακαρε το κακομοιρο. Ενα αντιηλιακο θα το χωρεσω στο ωτουλαπακι (υποθετω).

Οσο για την περιοχη εδω και την πολη, απλα no comments. Εχει απιστευτα μερη, ορεινα και παραλιακα. Αλλα το clue φυσικα ειναι τα τσιπουραδικα. Ακομα η ανδρικη πλευρα δεν κατεφερε να βρει το δρομο για κανα ορθαδικο, μομνο η γυναικεια πλευρα της παρεας το καταφερε. Εμεις για οπου και να ξεκινησουμε, παμε σαν τα ζομπι, βουρ για το τσιπουραδικο. Εχουμε απιστευτο γελιο.

Παραλιες απιστευτες, μερη φοβερα και μεσα σε ολα αυτα τα χωρια (ορεινα) του πηλιου. Αν και μεχρι τωρα μονο σε παραλιες στην πλευρα του Αιγαιου εχουμε απλωσει τις απιστευτες κορμαρες μας. Παγασητικο δεν εχουμε τιμησει ακομα, σιγα σιγα πιστευω να γινει και αυτο (αν εχουμε χρονο πριν παμε στο νησι).

Οπως καταλαβατε πολυ καλα, ο roupis επιστρεφει, με τρελλες ιστοριες, απιθανες καταστασεις και φυσικα πολλες πολλες φωτο.

Εχουμε πολλα να διηγηθουμε και να ριξουμε απιστευτο γελιο.

Αυτα για τωρα. Συντομα νεωτερα και φωτο.

Και πριν κλεισω, να στειλω τις καλυτερες ευχες μου σε 2 bloggers που συντομα παντευονται επισημως και τυχανχει να ειμαι κουμπαρος (ρε σεις το σκεφτηκατε καλα??????????)

ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Ναμαστε παλι εδω, μετα απο αρκετο καιρο. Τελικα με τα πολλα και τα διαφορα που συμβαινουν στην περιεργη ζωη μου, αποφασησα να διατηρησω το blog. Θα μου χρειαστει αλλωστε εκει που θαμαι σε λιγο καιρο. Θανε το παραθυρο στον εξω κοσμο. Δεν λεω οτι δεν θα περασω ωραια, μια χαρα θαναι αλλα το νησι το χειμωνα εχει οπως και να το κανουμε την ιδιαιτεροτητα του και την αρκετη του ησυχια.
Φυσικα μετα απο τοσο χρονο απουσιας, αμφιβαλω αν θα με διαβαζει κανενας, αλλα μικρο το κακο. Θελω να το κρατησω και να γραφω διαφορα - περιεργα - σκεψεις - αισθηματα - αποφασεις - ανατροπες και οτι αλλο.
Οσο για τις ανατροπες ειναι πλεον τοσες πολλες που αμφιβαλλω και εγω ο ιδιος αν τις προλαβαινω.
Και για να τα παρουμε με τη σειρα τα πραγματα, πλεον περιμενω το διορισμο για το αγροτικο. Τριμηνακι στο βολο και μετα αλλονησο, μια χαρα θαναι. Ενα χρονο για περισυλλογη, να δουμε και να γνωρισουμε νεα προσωπα και καταστασεις και οτι αλλο μας κατσει. Μετα απο 2 χρονια στο ΣΩΤΗΡΙΑ το αποχαιρεταμε και φευγουμε για αλλες πολιτειες.
Μεσα στα 2,5 χρονια που περασαν, εγιναν απιστευτα γεγονοτα, με αποκορυφωμα το χαμο το του πατερα μου. Και αλλα περιεργα και δυσκολα, ψυχοφθορα θα ελεγα, αλλα μαλλον ηταν για να τα ζησουμε. Δεν ξερω το λογο, ισως καποια τιμωρια, ισως "καθε εμπόδιο για καλό" (ποσα ακομα εμποδια για αυτο το γαμημενο το καλο πρεπει να περασω?), δεν ξερω.
Μπορει στις επομενες μερες ή τους επομενους μηνες να γραψω λιγα λογια, οπως μου βγει.
Αλλα πραγματικα στα δυσκολα βλεπεις ποιος ειναι διπλα σου, σε σκεφτεται, σε αγαπαει, εχει ενα καλο λογο να σου πει, ισως να απλωσσει και το χερι του για μια βοηθεια.
Εκει βλεπεις τι πραγματικα χαρακτηρα εχει ο καθενας. Οταν ολα ειναι ωραια και καλα, no problem. Λεμε τις αρχιδιες μας, κανουμε τις μαλακιες μας, γελαμε και ολα μελι γαλα.
Στα δυσκολα ομως κουμπαρε τι παιζει?
Εκει ειναι τα αγγουρια φιλε, αστα να πανε.
Τεςπα, εδω θαμαστε και με τον καιρο θα τα λεμε, ετσι να περναει η ωρα μας.
ΓΙα τωρα σας φιλω στις μασχαλες και τα λεμε λιαν συντομως.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

Λοιπον, μετα απο πολυ καιρο αποφασησα να γραψω μερικες σειρες. Κατι σαν αποχαιρετισμο γιατι το blog αυτο σταματα να υπαρχει, σε λιγο καιρο. Θελω να ευχαριστησω ολους εσας που με ανεχτηκατε ολο αυτον τον καιρο, με τις περιεργες βλακειες και ιστοριες που εγραφα. Δεν θα ξεχασω οσους γνωρισα απο το χωρο αυτο αλλα και αυτους που ειχαμε την ευκαιρια να γνωριστουμε απο κοντα.

Θελω να γραψω μερικα πραγματα, αλλα οι περισσοτεροι τα ξερετε και θα σας φανουν βαρετα, ισως να αναρωτηθητε και το λογο που τα γραφω. Ξερω οτι καποιος θα καταλαβει και τα γραφω μονο για 1 ατομο, απλα να μαθει κατι περισσοτερο για τα blogs και γενικα το ιντερνετ.

Γνωστο σε ολους οτι οι σελιδες αυτες ειναι προσωπικες, γραφει ο καθεις οτι τουρθει, μερικα αληθινα, καποια ψεματα, ισως μερικα ονειρα, καποιες φαντασιες, πολλες βλακειες και γενικα οτι γουσταρει ο καθενας. Αλλωστε δικια του ειναι η σελιδα και μπορει να διαλεξει τη μορφη που θα της δωσει. Πρεπει ομως ο αναγνωστης να ειναι σε θεση να καταλαβει τι ισως να ειναι αληθινο και τι οχι, αν δεν το κανει και βγαζει συμπερασματα για το ατομο συμφωνα με το blog του τοτε αναποφευκτα θα βγαλει λαθος συμπερασματα. Και αν ειναι ενας απλος αναγνωστης τοτε δεν τρεχει και τιποτα, αν εισαι ομως ΕΣΥ??????????? Δυστηχως τοτε το λαθος ειναι μεγαλο και κρινεις - κατακρινεις σε ασχετο σημειο και σκοπο. Θα οδηγηθεις σε λαθος δρομους και θα επηρεαστεις χωρις να υπαρχει πραγματικος λογος, αλλα το κακο θα εχει γινει. Πολλες φορες αυτα που γραφουμε εδω ερχονται σε αντιθεση με αυτα που λεμε σε καποιο τετ-α-τετ, συμφωνω οτι μπερδευει μερικες φορες αλλα αν εχεις μπει σε διαδικασια να γνωρισεις πραγματικα τον διπλανο σου, τοτε ουτε διλημα θα εχεις ουτε θα μπερδευτεις ποτε.

ΕΣΥ ομως και μπερδευτηκες και σε διλημματα μπηκες, δεν ειναι ψεματα οτι φυσικα το ηθελες και το επαθες. Να θυμασαι παντα οτι το μονο αληθινο ειναι αυτο που σου λεει καποιος οταν σε κοιταει στα ματια, τιποτα αλλο δεν μετραει και κυριως δεν μετραει το πριν. Αν μπεις στο τρυπακι του πριν εχεις τελειωσει και φυσικα ποτε δεν πιστεψες τα λογια του, απεγνωσμενα εψαχνες ευκαιριες να πιαστεις οτι δεν ειναι αληθινο. Το πετυχες φυσικα στο τελος, ελπιζω να το απολαμβανεις τωρα.

Να ξερεις ομως οτι τα blogs (ιστιοσελιδες, οπως η δικια μου) εχουν και μερικα καλουδια. Π.Χ. μπορω να βλεπω ποτε και ποιος μπαινει και διαβαζει κατι απο τα περιεργα που γραφω, πληροφοριες που μετα στελνονται στο mail οποτε εισαι καθημερινα ενημερωμενος ποτε και ποιος ασχολειτε μαζι σου. Φαντασου τωρα λοιπον ........... να γινεται κατι τετοιο και μετα να βλεπεις τον αναγνωστη σου............, εχει ''γελιο'' αρκετο, για να μην πω κατι περισσοτερο. Δυστηχως ειναι πραγματα που δεν τα ξερεις για το ιντερνετ, οποτε μην εισαι τοσο αφελης, κυριως με ατομα που το χειριζονται απο την γεννηση του. Μενεις ξεκρεμαστο σαν ατομο, γυμνο θα μπορουσα να πω και δεν ειναι καλο για ΣΕΝΑ.

ΓΙΑ ΣΕΝΑ....... μουμεινε, τεςπα, κανε πως δεν το διαβασες, προσπερασε το, οπως εκανες και με ολα τα υπολοιπα, τουλαχιστον ετσι ειπες σε καποιους, αλλα δεν ζωγραφησες ολη την εικονα αλλα μονο τα κομματια που κανουν τον συνομιλητη σου να σε στηριξει. Πηρες αφεση αμαρτιων, πηρες δυναμη και εκανες οτι εκανες. Απλα για τα πρακτικα που λενε, να σου θυμησου ποσο εντυπωση σου εκανε οταν ελεγα κατι ...... ας πουμε περιεργο και μετα απο μικρο η μεγαλυτερο διαστημα μονολογουσες: ''παλι δικαιο εχει'', για να δουμε και στο τελευταιο αν θα εχω δικαιο η οχι. Τα αποτελεσματα τα ξερεις ηδη και στην μια και στην αλλη περιπτωση,απλα ο χρονος θα δειξει ποια πλευρα θα επικρατησει. Αν τυχον εχω αδικο τοτε εισαι μια χαρα, πανω στο ασπρο αλογο που θα σε τρεξει με χιλια, αν ομως εχω ''και παλι'' δικαιο, ολα θα γινουν λασπη, χωμα, και καπνος. ΕΣΥ προφανως ξερεις καλυτερα απο τον καθενα και ελπιζω και απο μενα, αλλα δεν ξερω γιατι δεν μου βγαινει το σκηνικο και κοβει η μαγιονεζα?

Οπως και ναχει το πραγμα, ο roupis, ο κοινος βασιλης, ο ...........ος για καποια ψυχη θα σου κανει την χαρη. Θα εξαφανιστει, θα σβησει ολα τα ιχνη πισω του και οτι ξερεις οτι θα κανει στο μελλον θα αλλαξουν ολα. Δεν ειναι αλλωστε η πρωτη φορα που το κανω, διαφορετικο το αντικειμενο ιδιο αποτελεσμα, διαφορετικη ωθηση & ψυχολογια ιδιος παρανομαστης. Ξερω καλα το κολπο και θα το κανω επαγγελματικα πλεον, οποτε μην ανησυχεις για τιποτα. Κοιτα μονο να παλεψεις με τον εαυτο σου και να κερδισεις την μαχη, γιατι μονο τους νικητες θυμουνται, οι χαμενοι μενουν θαμμενοι για παντα και ξεχασμενοι απο ολους. Και να ξερεις, μαλλον να θυμασαι οτι το αποτελεσμα ειναι αυτο που μας κρινει για τους γυρω μας. Δεν εχει σημασια να εχω μεγαλυτερο μεριδιο ευθυνης εγω η ο διπλανος μου, για τους γυρω μας ημαστε και οι δυο μας χαμενοι και αποτυχημενοι και θα το σερνουμε αρκετο καιρο στα ματια των αλλων. Να μην γελαστεις με τα λογια που θα σου πουνε, απλα κοιταξε τους στα ματια και θα καταλαβεις, κατι που σου προτεινω νακανεις και αρκετα συντομα και θα με θυμηθεις. Αυτα για τον περιγυρο, για μας...... αστα να πανε. Οτι και αν ππουμε, οτι και αν κανουμε, οταν βρεθουμε μονοι μας, ξερουμε την αληθεια. Και εκει βρισκεται το αγκαθι που κανει την ζημια, καποιοι το ονομαζουν τυψεις, καποιοι παιχνιδια μυαλου, αλλοι συνειδηση, και παει λεγοντας. Ασχετως του ονοματος που του δινουμε εχει την ιδια επηρροη παντα πανω μας. ΕΣΥ το ξερεις ισως καλυτερα απο ολους μας, αλλα αποφασησες να το ξαναζησεις, μαλλον σου ελειψε αρκετο καιρο.

Ετσι λοιπον με τα ''τεχνασματα'' της τεχνολογιας, ηξερα καθε φορα που ειχες ασχοληθει με το blog αυτο, οπως και τοσα μα τοσα αλλα. Δεν εχουν σημασια ομως πλεον.

Ξερω οτι σε καποια στιγμη θα μπεις να δεις τι εχω γραψει για σενα, ποσο μα ποσο λαθος εισαι?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!. Παρολα αυτα βλεπεις οτι σου κανω την τελευταια χαρη σου, ετσι για το γαμωτο που λενε. Μπορεις αν θελεις να κανεις διπλο click στον τιτλο να ανοιξει μονο αυτο που γραφω τωρα και να το εκτυπωσεις, κρατησε το ετσι για αναμνηση.Αλλωστε μπορεις να κανεις και συλλογη με οτι κατα καιρους .......... μαζευεις.

Μην στραβωνεις, δεν ειρωνευομαι , απλα καταγραφω γεγονοτα, τοσο μικρα αλλα τοσο ........ ικανα να καταστρεψουν σε μια στιγμη οτι προσπαθεις για χρονια να κτισεις με μεγαλο κοπο.

Πλεον οι μαχες σου εχουν περιοστει σε μονο μια, δεν υπαρχουν ουτε οι διεκδικησεις, ουτε οι αποριες, ουτε αμφισβητησεις, ουτε σοβαρα προσωπα, ουτε σοβαρα λογια, ουτε κατακρισεις προς εσενα. Υπαρχει μια και μονο μαχη που θα πρεπει να παλεψεις οσο δεν εχεις φανταστει για να βγεις νικητης, γιατι μονο ο νικητης εχει δικαιωμα να συνεχισει οπου θελει και οπως θελει. Ο χαμενος αντιθετα χανεται για παντα και μενει ξεχασμενος απο ΟΛΟΥΣ.

Destinator και ξερό ψωμί

Πρίν λίγες ημέρες αποφάσισα τελικά να αγοράσω κάποιο destinator (gps). Και φυσικά δεν θα μπορούσε να κυλίσει ήρεμα η υπόθεση. Έχει το γέλιο της. Και πως να μην έχει αφού κατάφερα σε λίγες ώρες να κάψω 3 κομμάτια?

Τώρα για το αν τα τσάκισα εγώ ή ήταν ελαττωματικά δεν μπορώ να σας το πώ με σιγουριά. Αλλά η ιστορία γράφτηκε με grande finale.

Σάββατο λοιπόν μεσημεράκι και αποφασίζω να βολτάρω γενικώς και αορίστως. Μπροστά μου το electroworld, στροφή για την είσοδο και μέσα. Βλέπω μετά απο κάποια βήματα το gps (για πολλοστή φορά) και χωρίς να το πολυσκεφτώ το βάζω στη μασχάλη και βούρ για ταμείο. Πληρώνω και με κατεύθυνση σπίτι, να το φορτίσουμε ντε και να παίξουμε λιγάκι. (όταν μεγαλώσω θα τα κόψω αυτά, θα ΩΡΙΜΑΣΩ)

Ανοίγω το κουτί ψάχνω για usb καλωδιάκι αλλά μάταια. Νο πρόμπλεμ, έχουμε και καρτ ριντερ. Κοτσαρω το εργαλείο στο μωρό ( το πισι, ντε) αλλά τίποτα. Φορτίζει αλλά δεν το αναγνωρίζει, άγνωστη συσκευή λέει. Ας λέεει ότι θέλει, θα το παλέψω αργότερα. Παουερ ον στο τζι-πι-ες και νάτο, ωραίο με κάποιο περίεργο χάρτη αλλά δουλεύει. Πάω για φραπέ, γυρνάω και βλέπω τι τζι-πι-ες ....... πεθαμένο. Δεν ανοίγει δεν φορτίζει δεν κάνει τίποτα. Ρε μπας και θέλει φόρτιση στο του-του μόνο? Κάνω μια βόλτα αλλά τίποτα.

Τηλεφωνάκι στο κατάστημα, νο προμπλεμ λέει ο υπάλληλος, φέρτο για αλλαγή.

Πολύ πρόθυμα και χωρίς τα σχετικά νάζια και με παραξένεψε. Όσο πίνω το φραπεδάκι το χτυπάω στο γκούγκλι και είδα το απίστευτο. Όλοι με την συγκεκριμένη συσκευή έχουν πρόβλημα, πρέπει να την αλλάξουν 2-3-4 ..... φορές μέχρι να τσακώσουν μηχανάκι να δουλεύει. Οκ λέω και γω, πάω να το αλλάξω.

Η μόνη ερώτηση του υπαλλήλου ήταν αν θέλω το ίδιο ή κάποιο άλλο, το ίδιο λέω εγώ (πότε θα τις κόψω τις μαλακίες δεν ξέρω ακόμα), το παίρνω και σπίτι. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και ξαναπάω το αλλάζω. Μια απο τα ίδια αλλά σάββατο ντε και έκλεισε το μαγαζι, με βαρέθηκε και σου λέει αυτός θα μας φάει όλο το stock.

Καλά θα πάω δευτέρα. Λίγες αναζητήσεις στον γκούγκλι και αποφασίζω να πάρω άλλο μοντέλο, κάτι θάξερε αυτός που ρώτησε αν θέλω το ίδιο. Αποφασίζω για το mls destinator, πάω όλο χαρά αλλά μοντελάκι τέρμα. Γαμώ την καταδίκη μου γαμώ, τι πρέπει να κάνω σε τούτη την ζωή για να κάνω κάτι χωρίς να ιδρώσω? Σε 3-4 μέρες λέει το παλικάρι μετά απο παραγγελιά. Δεν παίζει μεγάλε, έχεις κάπου και το κρύβεις, όχι δεν έχω, έχεις φέρτο μη φάμε τα μουστάκια μας, δεν έχω ούτε gps ούτε μουστάκι να επιμένει αυτός, εκτός και αν............
Ρίχτο μεγάλε, ήξερα ότι κάτι έκρυβες.
Αν...... το πληρώσεις εδώ και πας στον κωτσόβολο να το πάρεις, έφυγα ήδη. Φτάνω στον ακατανόμαστο και (μόνο σε μένα συμβαίνουν αυτά) δουλεύει 1 ταμίο και έχω μπροστά μου 4 άτομα. Οι 3 απο αυτούς κάνουν αγορά με δάνειο και πρέπει να εκτυπωθούν και να υπογραφούν μια χωματερή χαρτιά. 40 λεπτά θυμήθηκα ακομα και το χρώμα κυλοτάκι της μαρίας στην β' δημοτικού.

Τελικά τόχω στα χέρια μου, ωραίο και κομψό, φτάνω σπίτι , το συνδέω στο μωρό, όλα οκ. Φόρτιση οκ. Αλλα έλα ντε που είχα δεί οδηγίες να ξεκλειδώσεις τα win mobile και να το κάνεις απο pna σε pda. Η βιασύνη δεν είναι καλή, γιατί ένα μικρό λάθος στον κώδικα και ούτε ανοίγει ούτε δουλεύει ούτε κουνιέται (άσχετο).

Τόκαψα και αυτό?????? Είναι δυνατόν?????? Πάμε απο την αρχή, και μετά απο 20 λεπτάκια δούλεψε και με τα γουιντοους ξεκλείδωτα.

Όλα μια χαρά, ωραίο παιχνιδάκι δεν μπορώ να πώ, αλλά θέλει προσοχή στην οδήγηση.
Θα σας πώ άλλη φορά που κοίταγα το μηχανάκι και παραλίγο να στραβώσω την κόμωση της κυράς που οδηγούσε και μιλούσε στο κινητό (και αυτή). Το ότι είχα εγώ το stop, δεν σας το λέω. Αλλά και η φάση με την κυριούλα που επεστρεφε απο την λαική και παραλίγο να γίνει σαλάτα, όπως και με τον πιτσαδόρο έχουν γέλιο. Το ότι με έβριζε η κυριούλα σε μια διάλεκτο που δεν κατάλαβα γρι, έχει καμιά σημασία? Ποιός ξέρει τι μπινελίκι και κατάρα έφαγα.

Αλλά άλλη φορά όλα αυτά, μη μου πάθετε κα΄τι απο το πολύ διάβασμα.